Paul Cezanne

Fransız RessamPaul Cezanne

Doğum           : 1839

Ölüm              : 1906

Aix’te bulunan Bourbon Koleji’nde Emile Zola ile tanıştı. Arkadaşlıkları yıllar boyu devam etti. Babasının mesleğini sürdürmek için hukuk okumaya başladı. Aynı dönemde resimle ilgilendi. 1861 yılında Paris’te bulunan Academie Suisse’ye başladı, usta İtalyan ressamların tablolarının kopyalarını yaptı. Bunu yanı sıra manzara ve portre üzerinde çalıştı. Aynı dönemde akademide tanıştığı Pissarro ile arkadaş oldu. 1866 yılında yaptığı resim, devlet sergileri tarafından kabul edilmedi. 1872 yılında Paris’e geçerek Pissaro ile birlikte çalışmaya başladı. Antwerp-Sur-Oise’ye yerleşti. Bu dönemde Pissarro dan da etkilenmesi sonucunda izlenimciliği benimsedi.

Cezanne 1877 yılındaki Birinci Sergi’ye Asılmış Adamın Evi adlı eseri ile 1879 yılındaki Üçüncü Sergi’ye ise 16 tablosuyla katıldı. Sonrasında Medan bölgesine yerleşen Emile Zola’nın yakınlarında bulunan Seine Nehri kıyısında çalışmaya başladı. 1886 yılında Emile Zola’nın, L’Ouvre (Eser) romanında bahsettiği başarısız sanatçının kendisi olduğunu düşünerek onunla olan dostluğunu bitirdi. Uzun bir süre Aix’de sadece sanatla ilgilendi. Arada Paris’e gidip döndü. Hayatının son yıllarını Aix’de bulunan atölyesinde geçirdi.

1861-1871 yılları arasında romantik ya da barok olarak adlandırılan ilk dönem eserlerinde karanlık ve iç karartıcı renkler kullandı. Bu tablolar arasında ressam Achille Emperaire Portresi (1866); Hasır Şapkalı Boyer Portresi (1869-1870); Çaydanlık Natürmort (1869); Estaque’de Eriyen Karlar (1870); söylenebilir.

1872-1882 dönemi Cezanne‘nin izlenimci anlayış dönemidir. Pissarro‘nun da etkisinde kalarak parlak, açık renkler tercih etti. Modern Bir Olympia (1873), bir dönemden diğerine geçişin sembolüdür. Bu dönemde renklerin doğru kullanılması üzerinde durdu. 1877 yılında İzlenimcilerin üçüncü sergisinin ardından, onları terk etti. Maksadı renk ve desen, ton ve form arasında bir denge kurmaktı. Bu sebeple, 1883-1895 yılları arasına “sentez dönemi” ismi verildi. Manzara resimlerinde sadece renkleri kullanarak resminde perspektif efekti yaratmaya çalıştı. Kendi sezgilerini ekleyerek yaptığı portreler ve insan figürlerinde tuvaldeki görüntüleriyle özgeçmişlerini birleştirmeyi amaçladı. Bu tablolar arasında Mutfak Masası (1880-1890); Eşinin Portreleri, Cezveli Kadın (1890-1895); Kağıt Oyuncuları (1890-1892) gösterilir.

1896-1906 döneminin son on yılı “lirik dönem” olarak adlandırılır. Resimlerde, duyguları yansıtan unsurlar azalmakla birlikte, renk ve formları lirizmle birlikte kullanan Fovistlerin karakteri görülür. Sainte-Victoire Dağı (1896); Yıkayıcılar bu dönemin en önemli eserleridir.

Paul Cezanne Belgeseli